Skandia Dąbrowa Błotna

Sobota, 8 czerwca 2013 · dodano: 08.06.2013 | Komentarze 11

Numer startowy odebrałem wcześniej więc nie było powodu stać w kolejkach i zawracać sobie głowę biurokracją. Na starcie spotkałem starego znajomego i zamieniamy kilka słów kto czego się spodziewa i takie tam.

Moim celem jest, jako że znam trasę i swoje możliwości zmieścić się w trzy i pół godziny. Wyjdzie w praniu. Początek bardzo szybki przez miasto, wszyscy lecą na łeb i szyję aż do dojazdu do pierwszego jeziora, jakiś 6-7 kilometr zaczęło się błotne piekło. Niektórzy zapadali się po osie inni przeklinali na czym świat stoi, jeszcze inni wspominali pamiętne już Zdzieszowice. Co by nie było wszyscy parli do przodu. Ok 15 kilometra miało być już bardziej sucho no i było tylko że napęd nie działał już jak należy a na dodatek dostał w lesie świeżą porcję piachu, mijam pierwszych z zerwanymi łańcuchami. Nie licząc przejazdu przez rów melioracyjny gdzie kilku zawodników stało po kolana w błocie do pierwszego bufetu było całkiem znośnie. Co prawda kilkakrotnie zakleszczyłem łańcuch i straciłem na jakiś czas hamulce to czułem się całkiem nieźle, wiedziałem że mój cel był w zasięgu. Na bufecie butlę wody wlałem w przednią przerzutkę, która już dawno odmówiła posłuszeństwa, dopiero drugą w bukłak.

Po rozjeździe z mini doszedł do głosu kilkukilometrowy odcinek asfaltowy gdzie można było podgonić. Jechaliśmy z czwórką towarzyszy dając sobie zmiany, trochę człowiek odpoczął. Wydawało mi się że powinienem bardziej pocisnąć ale stwierdziłem że jeszcze zdążę się zmęczyć. Po pozdrowieniu 80 letnich kibicek (a co, takie mam powodzenie) okazało się że dobrze że się troszkę oszczędzałem, zaczęły się podjazdy i kopanie w błocie w lesie. To co na traciłem na podjazdach bez problemu nadrabiałem na zjazdach. Pewien gość który bezskutecznie chciał mi odjechać nazwał mnie „no fear” ;) Wszystko fajnie tylko znowu to błoto a ja coraz słabszy, straciłem resztki hamulców, kolejni mijani goście z zerwanymi łańcuchami i laczkami. Do tego doszły skurcze, czyli to co najbardziej mi dolega na dłuższych dystansach. Tracę. Po ostatnim stromym podjeździe (a raczej podejściu) jest już kawał drogi z górki, staram się rozciągać na wszelkie strony ale lekko nie idzie. Teraz już tylko jakiś 25 km asfaltu do centrum. Dopadam jakąś niewielką grupkę i bezczelnie się opieprzając dojeżdżam poskurczany do mety.

Podsumowanie:
1. Dąbrowa ma miejsca gdzie można sobie dać w kość
2. Ujechałem się jak cholera
3. Wypieprzyć kawę za okno i wzbogacić dietę
4. Dałem w kość rowerkowi a ta cholera, choć ledwo, wytrzymala
5. Fajnie było
6. I najważniejsze, nie zrealizowałem swego celu miało być 3:30, było 3:33

a rok będzie lepiej 


/9971402

PS. Przestaję wpisywać przewyższenia z endomondo bo leci w ch.ja. Trzeba przerabiać loga gpx na pobranie wysokości z SRTM a i tak każdy z pytanych ma inna wartość. Chrzanić to.